LOGO
pl en
Wyniki badania Respi-net w dobie rosnącej oporności bakterii na antybiotyki

Oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe jest jednym z najbardziej istotnych problemów zdrowia publicznego na całym świecie. Do najważniejszych działań, umożliwiających rozpoznanie tego problemu, należy monitorowanie, służące pozyskiwaniu aktualnych danych na temat poziomów i mechanizmów oporności u najważniejszych bakteryjnych patogenów człowieka. Do najczęstszych infekcji u ludzi należą zakażenia dróg oddechowych i dlatego też badania i monitorowanie koncentrują się na wiodących bakteryjnych czynnikach etiologicznych pozaszpitalnych zakażeń dolnych dróg oddechowych (Streptococcus pneumonice, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis) i ostrego zapalenia gardła (Streptococcus pyogenes). Zakażenia dolnych dróg oddechowych mają szczególne znaczenie, ponieważ są one związane z wysoką zachorowalnością i śmiertelnością.

O czasopiśmie

Pediatria i Medycyna Rodzinna (Pediatr Med Rodz), której pierwszy numer ukazał się w 2005 roku, ma ugruntowaną pozycję na rynku wydawnictw medycznych. Jesteśmy recenzowanym międzynarodowym czasopismem naukowym, publikującym prace oryginalne, poglądowe i kazuistyczne stanowiące istotny wkład w rozwój pediatrii i medycyny rodzinnej. 

Opłaty za tłumaczenie

Od dnia 1 stycznia 2020 r. wydawca „Pediatrii i Medycyny Rodzinnej” wprowadza odpłatność w wysokości 500 zł + VAT (615 zł brutto) za tłumaczenie, a w przypadku nadesłania pracy w języku angielskim – za jej opracowanie językowe.

Pediatr Med Rodz 2/2021 – zapraszamy do lektury numeru

W obecnym numerze „Pediatrii i Medycyny Rodzinnej” chcemy zainteresować Czytelników m.in. problemem drgawek gorączkowych u dzieci. Temat jest nienowy i zapewne dobrze znany, ale autorzy zamieszczonego opracowania zwracają uwagę na wieloczynnikową etiologię drgawek obserwowanych w przebiegu stanów gorączkowych. W oparciu o aktualną wiedzę i doniesienia w piśmiennictwie Grzywna-Rozenek i wsp. analizują przyczynowy wpływ różnych czynników – środowiskowych, genetycznych, immunologicznych, które w zależności od czynnika etiologicznego mogą mieć udział w wyzwoleniu napadów drgawkowych.

Etiologia drgawek gorączkowych – problem nie w pełni poznany

Drgawki gorączkowe to napady drgawek występujące w trakcie chorób przebiegających z gorączką, przy braku infekcji ośrodkowego układu nerwowego lub innych dających się określić przyczyn napadu, u dzieci, które nie miały wcześniejszych napadów niezwiązanych z gorączką. Mimo że zaburzenie nie jest rzadkie i dotyczy około 2–5% dzieci w wieku od 3. miesiąca do 5. roku życia, jego patomechanizm nadal nie został w pełni wyjaśniony. Pod uwagę bierze się między innymi niedojrzałość układu nerwowego, uwarunkowania środowiskowe, genetyczne i immunologiczne. 

Ewa Grzywna-Rozenek, Małgorzata Barć-Czarnecka, Edyta Machura
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 100–104
Problemy decyzyjne rodziców związane ze szczepieniami. Implikacje dla relacji lekarz–pacjent

Obecnie w społeczeństwie toczy się burzliwa dyskusja na temat szczepień. Ścierają się w niej poglądy zwolenników i przeciwników szczepień, co jest widoczne zwłaszcza w internecie i mediach społecznościowych. Co oczywiste, polemiki te są aktualnie szczególnie ożywione ze względu na stojące przed krajami całego świata wyzwanie związane z koniecznością zaszczepienia ogromnych rzesz ludności szczepionką przeciw wirusowi SARS-CoV-2 w celu opanowania szalejącej pandemii. Cele niniejszego artykułu obejmują zwrócenie uwagi na ten problem, charakterystykę dyskusji społecznej na temat szczepień, podkreślenie szczególnej roli lekarza i komunikacji lekarz–pacjent w tym zakresie oraz przedstawienie zaleceń dotyczących efektywnego prowadzenia takiej komunikacji.

Joanna Małgorzata Księska-Koszałka
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 111–115
Przydatność diagnostyki molekularnej w ocenie etiologii, fenotypów klinicznych oraz ryzyka anafilaksji u dzieci

Anafilaksja związana z pokarmem występuje najczęściej w populacji dziecięcej, a jej przebieg jest nieprzewidywalny. Celem opracowania była analiza demograficzna i kliniczna anafilaksji indukowanej przez pokarm u dzieci z wykorzystaniem metod diagnostyki molekularnej. Badaniem objęto 541 dzieci w wieku 0–18 lat, u których wystąpiły 893 reakcje natychmiastowe na pokarm.

Łukasz Błażowski, Ryszard Kurzawa, Paweł Majak
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 121–131
Anafilaksja związana z pokarmem u dzieci – aktualny stan wiedzy

Anafilaksja związana z pokarmem jest najczęstszą formą anafilaksji oraz najczęstszą przyczyną zgonu z powodu ostrej reakcji nadwrażliwości u dzieci. Występuje najczęściej po przypadkowym spożyciu pokarmu, w wyniku inhalacji alergenu pokarmowego rozproszonego w powietrzu, po kontakcie alergenu ze skórą, a także w trakcie wykonywania prób prowokacyjnych z pokarmem. Obecnie nie ma zgodności co do uniwersalnej, klinicznej definicji anafilaksji, jak również jednolitej skali oceniającej stopień ciężkości jej przebiegu klinicznego. Ostatnie osiągnięcia diagnostyki molekularnej w alergologii pozwalają w wielu przypadkach na szczegółowe rozpoznanie cząsteczki alergenowej odpowiedzialnej za wystąpienie anafilaksji.

Łukasz Błażowski, Ryszard Kurzawa, Paweł Majak
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 8–16
Niedobory witaminy D a przebieg zakażenia SARS-CoV-2

Witamina D jest rozpuszczalnym w tłuszczach hormonem steroidowym, którego główna rola polega na regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej, ściśle związanej z kostnieniem i homeostazą kości. Jednak ze względu na obecność jądrowego receptora dla witaminy D (VDR) w większości komórek ludzkiego organizmu wykazuje ona także liczne działania pozakostne. Jednym z najgroźniejszych skutków zakażenia wirusem SARS-CoV-2 jest zespół ostrej niewydolności oddechowej spowodowany aktywacją makrofagów płucnych i tzw. burzą cytokinową. Niedawna analiza obejmująca chorych z COVID-19 sugeruje, że witamina D aktywuje wrodzoną i tłumi nabytą odpowiedź immunologiczną, która poprzez obniżenie poziomu ekspresji cytokin może zmniejszyć nasilenie procesu zapalnego w przebiegu COVID-19. 

Agnieszka Lipińska-Opałka, Joanna Milart, Jacek Z. Kubiak, Bolesław Kalicki
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 17–21
Mikrobiom jelitowy – współczesne możliwości diagnostyczne i rola w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego

W artykule omówiono najnowsze dane dotyczące składu mikrobiomu (zespołu genów mikrobioty) przewodu pokarmowego człowieka oraz scharakteryzowano metody wykorzystywane w celu jego szczegółowego określenia. Obecnie największą wartość diagnostyczną mają techniki biologii molekularnej, oparte na sekwencjonowaniu materiału genetycznego, które ze względu na wyjątkową skuteczność wypierają klasyczne badania mikrobiologiczne. Ponadto w publikacji przedstawiono czynniki odgrywające rolę w kształtowaniu składu mikrobiomu przewodu pokarmowego, do których zaliczają się między innymi droga porodu, sposób karmienia w okresie niemowlęcym, dieta w dalszych latach życia, miejsce zamieszkania, aktywność fizyczna czy przyjmowanie antybiotyków. Dotychczasowe badania wykazały, że dysbioza stanowi jeden z czynników patogenetycznych wielu chorób, w tym zespołu jelita drażliwego. Próby modyfikacji składu mikrobiomu, m.in. przez przyjmowanie probiotyków, powinny się więc wiązać z konkretną pomocą dla pacjentów z czynnościowymi zaburzeniami przewodu pokarmowego.

Marlena Górska, Ewa Toporowska-Kowalska
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 22–26
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego

Choroby układu sercowo-naczyniowego stanowią najczęstszą przyczynę zgonów na całym świecie. Ich prewencja, rozpoznawanie oraz leczenie stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Mimo że istnieje liczna grupa leków, które znacznie zmniejszają ryzyko sercowo-naczyniowe, u wielu pacjentów wciąż jest ono na wysokim poziomie. Ze względu na wieloczynnikową etiologię i złożony patomechanizm chorób układu sercowo-naczyniowego kwestia opracowywania coraz bardziej skutecznej ich terapii pozostaje otwarta. W latach 80. XX wieku zaobserwowano, że dieta bogata w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, szczególnie kwas eikozapentaenowy oraz kwas dokozaheksaenowy, wiąże się z mniejszą częstością występowania chorób układu sercowo-naczyniowego. Z tego powodu wielonienasycone kwasy tłuszczowe zaczęły stanowić przedmiot wielu badań klinicznych dążących do poznania mechanizmu ich działania oraz określenia ich dokładnego wpływu na ryzyko sercowo-naczyniowe. 

Maciej Kołodziejczyk, Łukasz Bułdak, Bogusław Okopień
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 27–35
Nawrotowy trichobezoar u pacjentki z zespołem Roszpunki

Zespół Roszpunki jest schorzeniem, w którym na skutek powtarzalnego spożywania włosów dochodzi do powstawania trichobezoaru wypełniającego żołądek i bliższy odcinek jelita cienkiego. Sześcioletnia dziewczynka zgłosiła się na szpitalny oddział ratunkowy z powodu bólu brzucha, wymiotów i badalnego oporu w nadbrzuszu. Ustalono rozpoznanie ciała obcego w żołądku i drogą laparotomii usunięto trichobezoar będący odlewem żołądka, dwunastnicy i bliższego odcinka jelita cienkiego. Pacjentkę wypisano w 5. dobie pooperacyjnej z zaleceniem kontroli ambulatoryjnej i opieki psychologicznej. Po 7 miesiącach dziewczynka zgłosiła się z nawrotem objawów. Wykonano laparotomię i usunięto nawrotowy trichobezoar. 

Joanna Godlewska, Justyna Orpiszewska, Wojciech Górecki
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 64–66
Sarkopenia – czynniki ryzyka, patogeneza, zasady rozpoznawania

Sarkopenia jest niezwiązaną z wiekiem chorobą mięśni, której główny wyznacznik to spadek siły mięśniowej. Bezwzględnie stanowi to zagrożenie dla funkcjonalności osób w wieku podeszłym. Celem tego opracowania jest przedstawienie schematu postępowania F-A-C-S [Find (znajdź przypadek kliniczny) – Assess (oceń) – Confirm (potwierdź) – Severity (oceń stopień zaawansowania)] stosowanego w celu wykrywania, diagnozowania, potwierdzania i określania ciężkości zaawansowania sarkopenii.

Małgorzata Konecka, Lilia Kotkowiak, Iwona Rotter
Pediatr Med Rodz 2020, 16 (4), p. 349–354
Analiza przebiegu zakażeń układu moczowego u dzieci do 24. miesiąca życia – 7-letnia obserwacja jednego ośrodka

Zakażenia układu moczowego stanowią u dzieci drugą pod względem częstości chorobę o etiologii bakteryjnej. Obowiązujący obecnie zakres badań diagnostycznych u dzieci po przebyciu zakażenia układu moczowego nadal jest przedmiotem dyskusji. Cel pracy obejmował próbę ustalenia wskazań do wykonania renoscyntygrafii oraz opracowanie modelu opieki nefrologicznej u dzieci do 24. miesiąca życia na podstawie analizy przebiegu zakażeń układu moczowego w tej grupie pacjentów. 

Anna Wachnicka-Bąk, Agata Będzichowska, Katarzyna Jobs, Bolesław Kalicki
Pediatr Med Rodz 2020, 16 (4), p. 377–381
Analiza obrazu klinicznego infekcji dróg oddechowych u pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej

Celem niniejszej pracy jest analiza obrazu klinicznego zakażeń dróg oddechowych wśród dorosłych pacjentów zgłaszających się do lekarza rodzinnego. Analizę przeprowadzono wśród 301 dorosłych pacjentów, którzy zgłosili się do lekarza rodzinnego z powodu infekcji dróg oddechowych. 

Aneta Rzepka, Anna Mania
Pediatr Med Rodz 2020, 16 (4), p. 382–388
Przedzawałowa dławica piersiowa – problem częstszy, niż by się mogło wydawać. Rola lekarza rodzinnego według wytycznych ESC 2019

Część pacjentów prezentuje bóle stenokardialne na długo przed wystąpieniem zawału serca. Celem niniejszej pracy była ocena częstości i czasu trwania typowej dławicy piersiowej poprzedzającej zawał serca z uniesieniem odcinka ST. W artykule przedstawiono dodatkowo rolę lekarza rodzinnego w diagnostyce chorych z podejrzeniem choroby wieńcowej.

Małgorzata Wojciechowska, Lidia Pietrzak, Maciej Zarębiński, Maria Milczarek-Kaźmierczyk, Magdalena Niedziela, Anna Świderska, Aleksandra Woynarowska-Kochanowska, Agnieszka Cudnoch-Jędrzejewska
Pediatr Med Rodz 2020, 16 (4), p. 389–395
Zespół Kawasakiego u dzieci z regionu Wielkopolski w dobie pierwszej fali pandemii COVID-19

Zespół Kawasakiego stanowi ostry proces chorobowy wywołany przez układowe zapalenie naczyń krwionośnych, który dotyka głównie dzieci poniżej 5. roku życia. W krajach rozwiniętych jest główną przyczyną choroby wieńcowej nabytej w dzieciństwie. Obecnie, w dobie pandemii COVID-19, obserwuje się wzrost częstości występowania zachorowań analogicznych do zespołu Kawasakiego (Kawasaki-like syndrome), najprawdopodobniej związany z zakażeniem SARS-CoV-2. Celem niniejszego badania była analiza częstości występowania i przebiegu zespołu analogicznego do choroby Kawasakiego u dzieci hospitalizowanych na oddziale zakaźnym przeznaczonym do diagnostyki nowego koronawirusa w czasie „pierwszej fali” pandemii COVID-19. 

Katarzyna Mazur-Melewska, Anna Mania, Paweł Małecki, Iwona Klimecka, Alicja Bartkowska-Śniatkowska, Waldemar Bobkowski, Marek Niedziela, Wojciech Służewski, Magdalena Figlerowicz
Pediatr Med Rodz 2020, 16 (4), p. 396–403

Oświadczam, że posiadam prawo wykonywania zawodu lekarza i jestem uprawniony do otrzymywania specjalistycznych informacji medycznych. Chcę zapoznać się z informacją z serwisu.