LOGO
pl en
Wyniki badania Respi-net w dobie rosnącej oporności bakterii na antybiotyki

Oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe jest jednym z najbardziej istotnych problemów zdrowia publicznego na całym świecie. Do najważniejszych działań, umożliwiających rozpoznanie tego problemu, należy monitorowanie, służące pozyskiwaniu aktualnych danych na temat poziomów i mechanizmów oporności u najważniejszych bakteryjnych patogenów człowieka. Do najczęstszych infekcji u ludzi należą zakażenia dróg oddechowych i dlatego też badania i monitorowanie koncentrują się na wiodących bakteryjnych czynnikach etiologicznych pozaszpitalnych zakażeń dolnych dróg oddechowych (Streptococcus pneumonice, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis) i ostrego zapalenia gardła (Streptococcus pyogenes). Zakażenia dolnych dróg oddechowych mają szczególne znaczenie, ponieważ są one związane z wysoką zachorowalnością i śmiertelnością.

O czasopiśmie

Pediatria i Medycyna Rodzinna (Pediatr Med Rodz), której pierwszy numer ukazał się w 2005 roku, ma ugruntowaną pozycję na rynku wydawnictw medycznych. Jesteśmy recenzowanym międzynarodowym czasopismem naukowym, publikującym prace oryginalne, poglądowe i kazuistyczne stanowiące istotny wkład w rozwój pediatrii i medycyny rodzinnej. 

Opłaty za tłumaczenie

Od dnia 1 stycznia 2020 r. wydawca „Pediatrii i Medycyny Rodzinnej” wprowadza odpłatność w wysokości 500 zł + VAT (615 zł brutto) za tłumaczenie, a w przypadku nadesłania pracy w języku angielskim – za jej opracowanie językowe.

Pediatr Med Rodz 3/2021 – zapraszamy do lektury numeru

Aktualnie oddychamy z ulgą dzięki znaczącemu ograniczeniu liczby nowych zakażeń SARS-CoV-2, ale zebrane doświadczenia wymagają starannej analizy i obserwacji bieżącej sytuacji epidemicznej. Wyraźny niepokój służb medycznych wzbudza pojawianie się nowych wariantów/mutacji koronawirusa, szybko rozprzestrzeniających się w świecie. Szczególnie niepokoi nas fakt, że kolejna zmutowana wersja wirusów szerzy się znacznie łatwiej, co wielokrotnie zwiększa możliwość zakażenia.

Ryzyko sercowo-naczyniowe u osób z chorobą Cushinga – problem interdyscyplinarny

Choroba Cushinga to przewlekła endogenna hiperkortyzolemia związana z nadmiernym wydzielaniem hormonu adrenokortykotropowego przez gruczolaka przysadki mózgowej, prowadząca – w wyniku długotrwałego narażenia tkanek na nadmierne działanie kortyzolu – do wystąpienia wielu powikłań ogólnoustrojowych, które istotnie zwiększają chorobowość i śmiertelność oraz wpływają na skrócenie i pogorszenie jakości życia. Hiperkortyzolemia w przebiegu choroby Cushinga wiąże się z istotnymi zaburzeniami funkcjonalnymi i konstytucjonalnymi całego organizmu. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie złożoności problemów klinicznych pacjentów z chorobą Cushinga, którzy w sposób szczególny wymagają opieki interdyscyplinarnej.

Agnieszka Jurek, Paweł Krzesiński, Grzegorz Gielerak, Beata Uziębło-Życzkowska, Przemysław Witek, Grzegorz Zieliński, Anna Kazimierczak, Robert Wierzbowski
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 197–202
Wpływ picia alkoholu na zdrowie kobiet w ciąży i ich dzieci – przegląd badań

Alkohol należy do najsilniejszych używek o działaniu teratogennym. Od lat 60. ubiegłego stulecia prowadzone są akcje informujące o jego szkodliwości oraz propagujące rezygnację z picia, zwłaszcza przez kobiety w ciąży. Cele pracy obejmują dokonanie przeglądu piśmiennictwa poświęconego badaniom nad spożywaniem alkoholu przez kobiety w ciąży i poznanie ich wiedzy na temat szkodliwego wpływu etanolu na ich zdrowie, a także zdrowie ich jeszcze nienarodzonych dzieci. Artykuł zawiera również ocenę akcji społecznych poświęconych informowaniu tej grupy kobiet o szkodliwości picia. 

Marta Dulęba, Małgorzata Chądzyńska, Barbara Kozakiewicz
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 203–210
Wieloczynnikowa etiologia nawracających infekcji układu oddechowego u dzieci

Nawracające infekcje układu oddechowego u dzieci są częstym problemem zdrowotnym. Narażenie na niekorzystne czynniki środowiskowe oraz współistnienie chorób przewlekłych rzutują na ciężkość i częstość infekcji. Nieskuteczne leczenie ambulatoryjne jest wskazaniem do pogłębionej diagnostyki. Celem pracy było ustalenie przyczyny nawracających infekcji dróg oddechowych u dzieci. Grupę badaną stanowiło 130 dzieci w wieku 3–17 lat skierowanych do diagnostyki w celu ustalenia przyczyny nawrotowych infekcji układu oddechowego. 

Magdalena Kleszyk, Elżbieta Mizgała-Izworska, Anna Góra, Maciej Przybył, Edyta Machura
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 227–233
Analiza objawów klinicznych, czynników ryzyka oraz postępowania diagnostycznego u dzieci z kamicą układu moczowego

W ostatnich latach obserwuje się wzrost częstości występowania kamicy układu moczowego w populacji dziecięcej. Cele niniejszej pracy obejmują analizę objawów klinicznych, czynników ryzyka oraz postępowania diagnostycznego u dzieci z kamicą układu moczowego. Badanie ankietowe (uzupełnione o analizę dokumentacji medycznej) przeprowadzono w grupie 49 dzieci z rozpoznaniem kamicy układu moczowego, spośród których 17 osób było pacjentami oddziału pediatrii w trakcie pierwszorazowej diagnostyki metabolicznej, a 32 chorych było hospitalizowanych na jednodniowym oddziale urologii dziecięcej przed zabiegiem litotrypsji falą uderzeniową generowaną pozaustrojowo. 

Natalia Haze, Adrianna Wojciechowska, Maciej Granat, Anna Motyka, Bartłomiej Sobolewski, Adam Haliński, Marcin Zaniew
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 234–238
Leczenie operacyjne wodonercza u dzieci –doświadczenia jednego ośrodka

Wodonercze jest jedną z najczęściej rozpoznawanych wad układu moczowego u dzieci. Charakteryzuje się różnego stopnia poszerzeniem miedniczki nerkowej i kielichów z równoczasowym ścieńczeniem warstwy miąższowej nerki. Poszerzenie spowodowane jest niewydolnością połączenia miedniczkowo-moczowodowego powodującą utrudnienie odpływu moczu z nerki. Skrajne wodonercze może doprowadzić do całkowitego braku funkcji chorej nerki. Leczenie wodonercza polega na przywróceniu prawidłowego odpływu moczu z nerki i zależy od przyczyny. Decyzja o leczeniu operacyjnym jest uwarunkowana między innymi szybkością progresji zmian obserwowanych w miąższu nerki. Praca ma na celu przedstawienie doświadczeń jednego ośrodka w leczeniu operacyjnym wodonercza u dzieci do 18. roku życia. 

Beata Jurkiewicz, Joanna Cybulska, Joanna Samotyjek, Ewa Wajszczuk, Magdalena Szymanek-Szwed, Martyna Twardowska-Merecka
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 239–244
Ciężki przebieg PIMS u 13-letniego chłopca – opis przypadku

Dziecięcy wieloukładowy zespół zapalny związany z zakażeniem koronawirusem SARS-CoV-2 (paediatric inflammatory multisystem syndrome, PIMS) to niedawno wykryty zespół chorobowy, którego kryteria ustalono po raz pierwszy w maju 2020 roku (Royal College of Paediatrics and Child Health). Przebieg choroby bywa różny – od przypadków łagodnych do ciężkich, zagrażających życiu. Niniejsza praca przedstawia przypadek skrajnie ciężkiego przebiegu PIMS z objawami podobnymi do zespołu Kawasakiego u 13-letniego chłopca z otyłością, poza tym dotychczas zdrowego. Powikłaniem ciężkiego przebiegu PIMS była ostra polineuropatia stanu krytycznego.

Paweł Jurszewicz, Aneta Górska-Kot, Agnieszka Kowalska, Paulina Topka, Anna Gąsiewska-Drazba, Monika Sarnecka-Kaczor, Magdalena Szczepanik-Bartoszcze, Łukasz Jabłoński, Katarzyna Czady-Jurszewicz
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (3), p. 261–269
Etiologia drgawek gorączkowych – problem nie w pełni poznany

Drgawki gorączkowe to napady drgawek występujące w trakcie chorób przebiegających z gorączką, przy braku infekcji ośrodkowego układu nerwowego lub innych dających się określić przyczyn napadu, u dzieci, które nie miały wcześniejszych napadów niezwiązanych z gorączką. Mimo że zaburzenie nie jest rzadkie i dotyczy około 2–5% dzieci w wieku od 3. miesiąca do 5. roku życia, jego patomechanizm nadal nie został w pełni wyjaśniony. Pod uwagę bierze się między innymi niedojrzałość układu nerwowego, uwarunkowania środowiskowe, genetyczne i immunologiczne. 

Ewa Grzywna-Rozenek, Małgorzata Barć-Czarnecka, Edyta Machura
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 100–104
Problemy decyzyjne rodziców związane ze szczepieniami. Implikacje dla relacji lekarz–pacjent

Obecnie w społeczeństwie toczy się burzliwa dyskusja na temat szczepień. Ścierają się w niej poglądy zwolenników i przeciwników szczepień, co jest widoczne zwłaszcza w internecie i mediach społecznościowych. Co oczywiste, polemiki te są aktualnie szczególnie ożywione ze względu na stojące przed krajami całego świata wyzwanie związane z koniecznością zaszczepienia ogromnych rzesz ludności szczepionką przeciw wirusowi SARS-CoV-2 w celu opanowania szalejącej pandemii. Cele niniejszego artykułu obejmują zwrócenie uwagi na ten problem, charakterystykę dyskusji społecznej na temat szczepień, podkreślenie szczególnej roli lekarza i komunikacji lekarz–pacjent w tym zakresie oraz przedstawienie zaleceń dotyczących efektywnego prowadzenia takiej komunikacji.

Joanna Małgorzata Księska-Koszałka
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 111–115
Przydatność diagnostyki molekularnej w ocenie etiologii, fenotypów klinicznych oraz ryzyka anafilaksji u dzieci

Anafilaksja związana z pokarmem występuje najczęściej w populacji dziecięcej, a jej przebieg jest nieprzewidywalny. Celem opracowania była analiza demograficzna i kliniczna anafilaksji indukowanej przez pokarm u dzieci z wykorzystaniem metod diagnostyki molekularnej. Badaniem objęto 541 dzieci w wieku 0–18 lat, u których wystąpiły 893 reakcje natychmiastowe na pokarm.

Łukasz Błażowski, Ryszard Kurzawa, Paweł Majak
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (2), p. 121–131
Anafilaksja związana z pokarmem u dzieci – aktualny stan wiedzy

Anafilaksja związana z pokarmem jest najczęstszą formą anafilaksji oraz najczęstszą przyczyną zgonu z powodu ostrej reakcji nadwrażliwości u dzieci. Występuje najczęściej po przypadkowym spożyciu pokarmu, w wyniku inhalacji alergenu pokarmowego rozproszonego w powietrzu, po kontakcie alergenu ze skórą, a także w trakcie wykonywania prób prowokacyjnych z pokarmem. Obecnie nie ma zgodności co do uniwersalnej, klinicznej definicji anafilaksji, jak również jednolitej skali oceniającej stopień ciężkości jej przebiegu klinicznego. Ostatnie osiągnięcia diagnostyki molekularnej w alergologii pozwalają w wielu przypadkach na szczegółowe rozpoznanie cząsteczki alergenowej odpowiedzialnej za wystąpienie anafilaksji.

Łukasz Błażowski, Ryszard Kurzawa, Paweł Majak
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 8–16
Niedobory witaminy D a przebieg zakażenia SARS-CoV-2

Witamina D jest rozpuszczalnym w tłuszczach hormonem steroidowym, którego główna rola polega na regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej, ściśle związanej z kostnieniem i homeostazą kości. Jednak ze względu na obecność jądrowego receptora dla witaminy D (VDR) w większości komórek ludzkiego organizmu wykazuje ona także liczne działania pozakostne. Jednym z najgroźniejszych skutków zakażenia wirusem SARS-CoV-2 jest zespół ostrej niewydolności oddechowej spowodowany aktywacją makrofagów płucnych i tzw. burzą cytokinową. Niedawna analiza obejmująca chorych z COVID-19 sugeruje, że witamina D aktywuje wrodzoną i tłumi nabytą odpowiedź immunologiczną, która poprzez obniżenie poziomu ekspresji cytokin może zmniejszyć nasilenie procesu zapalnego w przebiegu COVID-19. 

Agnieszka Lipińska-Opałka, Joanna Milart, Jacek Z. Kubiak, Bolesław Kalicki
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 17–21
Mikrobiom jelitowy – współczesne możliwości diagnostyczne i rola w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego

W artykule omówiono najnowsze dane dotyczące składu mikrobiomu (zespołu genów mikrobioty) przewodu pokarmowego człowieka oraz scharakteryzowano metody wykorzystywane w celu jego szczegółowego określenia. Obecnie największą wartość diagnostyczną mają techniki biologii molekularnej, oparte na sekwencjonowaniu materiału genetycznego, które ze względu na wyjątkową skuteczność wypierają klasyczne badania mikrobiologiczne. Ponadto w publikacji przedstawiono czynniki odgrywające rolę w kształtowaniu składu mikrobiomu przewodu pokarmowego, do których zaliczają się między innymi droga porodu, sposób karmienia w okresie niemowlęcym, dieta w dalszych latach życia, miejsce zamieszkania, aktywność fizyczna czy przyjmowanie antybiotyków. Dotychczasowe badania wykazały, że dysbioza stanowi jeden z czynników patogenetycznych wielu chorób, w tym zespołu jelita drażliwego. Próby modyfikacji składu mikrobiomu, m.in. przez przyjmowanie probiotyków, powinny się więc wiązać z konkretną pomocą dla pacjentów z czynnościowymi zaburzeniami przewodu pokarmowego.

Marlena Górska, Ewa Toporowska-Kowalska
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 22–26
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego

Choroby układu sercowo-naczyniowego stanowią najczęstszą przyczynę zgonów na całym świecie. Ich prewencja, rozpoznawanie oraz leczenie stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Mimo że istnieje liczna grupa leków, które znacznie zmniejszają ryzyko sercowo-naczyniowe, u wielu pacjentów wciąż jest ono na wysokim poziomie. Ze względu na wieloczynnikową etiologię i złożony patomechanizm chorób układu sercowo-naczyniowego kwestia opracowywania coraz bardziej skutecznej ich terapii pozostaje otwarta. W latach 80. XX wieku zaobserwowano, że dieta bogata w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, szczególnie kwas eikozapentaenowy oraz kwas dokozaheksaenowy, wiąże się z mniejszą częstością występowania chorób układu sercowo-naczyniowego. Z tego powodu wielonienasycone kwasy tłuszczowe zaczęły stanowić przedmiot wielu badań klinicznych dążących do poznania mechanizmu ich działania oraz określenia ich dokładnego wpływu na ryzyko sercowo-naczyniowe. 

Maciej Kołodziejczyk, Łukasz Bułdak, Bogusław Okopień
Pediatr Med Rodz 2021, 17 (1), p. 27–35

Oświadczam, że posiadam prawo wykonywania zawodu lekarza i jestem uprawniony do otrzymywania specjalistycznych informacji medycznych. Chcę zapoznać się z informacją z serwisu.